|
Skala stanu morza "wchodząca w skład" skali Beauforta znana jest jako skala Pedersena,
hydrologa, który był autorem tablic w relacji "siła wiatru - stan morza". Stosowano jednak dość dowolnie podział na stopnie: od 0 do 9,
ale także i od 0 do 17.
|
Siła
wia-
tru
o
B
|
Stan morza
o
P
|
Zdjęcie |
Wpływ wiatru na powierzchnię morza |
Dłu-
gość
fal
[m] |
Wyso-
kość
fal
[m] |
| 0 |
0 |
zupełnie spokojne |
 |
lustrzana tafla wody |
- |
- |
| 1 |
1 |
spokojne |
 |
powierzchnia lekko zmarszczona (drobna łuskowata
fala) |
do 5 |
0,1-0,25 |
| 2 |
2 |
prawie spokojne |
 |
krótka fala o szklistych grzbietach,
sporadycznie pojawia się piana |
do 25 |
0,25-0,75 |
| 3 |
 |
| 4 |
3 |
trochę ruchliwe |
 |
dłuższe fale o wierzchołkach często spienionych;
łamanie się fal wywołuje krótkotrwałe szmery |
do 50 |
0,75-1,25 |
| 5 |
4 |
ruchliwe |
 |
wyraźne, długie fale, pokryte białą pianą,
poszum morza |
do 75 |
1,3-2,0 |
| 6 |
5 |
lekko wzburzone |
 |
zaczynają się tworzyć duże fale, których
grzbiety pokryte są białą pianą, szum morza |
do 100 |
2,0-3,5 |
| 7 |
6 |
wzburzone |
 |
fale stają się strome, piana
grzyw zaczyna układać się w pasma, silny szum łamiących się fal słychać nawet z dużego oddalenia |
do 135 |
3,5-6,0 |
| 8 |
7 |
bardzo wzburzone |
 |
fale coraz dłuższe i
bardziej strome, gęsta piana układa się w długie pasma w kierunku wiatru; morze zaczyna huczeć |
do 200 |
6,0-8,5 |
| 9 |
8 |
rozszalałe |
 |
tworzą się wysokie góry wodne;
cała powierzchnia morza wygląda biało dzięki obfitej pianie łamiących się grzywaczy; morze grzmi |
do 250 |
8,5-11,0 |
| 10 |
|
| 11 |
9 |
nadzwyczaj rozszalałe |
 |
fale, tak wielkie, że statki
znajdujące się w dolinie przestają być widoczne; wiatr porywa grzywy fal i unosi pył wodny, ograniczający widoczność
praktycznie do zera |
do 300 |
powyżej 11 |
| 12 |
i więcej |
Żródła:
1. Zdjęcia ze stron
Weather marine guide
2. A. Kolaszewski i P. Świdwiński, "Żeglarz i sternik jachtowy", Oficyna Wydawnicza Alma-Press, Warszawa.
|
